กรมราชทัณฑ์พบผู้ต้องขังป่วยฝีดาษลิงเรือนจำธนบุรี
กรมราชทัณฑ์ พบ ผู้ต้องขัง เรือนจำพิเศษธนบุรี สงสัยป่วย “ฝีดาษลิง” เป็นข่าวที่สร้างความฮือฮาในช่วงนี้ โดยเฉพาะเมื่อเกิดขึ้นในสถานที่คุมขังที่ต้องดูแลสุขภาพผู้ต้องขังอย่างใกล้ชิด กรมราชทัณฑ์ได้ออกเอกสารข่าวเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2569 แจ้งว่าเรือนจำพิเศษธนบุรีพบผู้ต้องขัง 1 รายมีอาการผิดปกติ และส่งตัวไปรักษาที่ทัณฑสถานโรงพยาบาลราชทัณฑ์
กรมราชทัณฑ์ พบ ผู้ต้องขัง เรือนจำพิเศษธนบุรี สงสัยป่วย “ฝีดาษลิง”
ผู้ต้องขังรายนี้เข้าสู่เรือนจำพิเศษธนบุรีตั้งแต่วันที่ 20 มกราคม 2569 ต่อมามีอาการไข้สูงและภาวะเนื้อตายที่เท้า จึงต้องส่งโรงพยาบาลทันที ขณะเตรียมผ่าตัด เจ้าหน้าที่พบตุ่มน้ำใสที่เท้า ร่วมกับไข้สูง ซึ่งอาการเหล่านี้ตรงกับลักษณะของโรคฝีดาษลิง (Monkeypox หรือ Mpox) จึงรีบส่งตรวจเพาะเชื้อ พบว่าอาจติดเชื้อจริง
อาการของโรคฝีดาษลิงที่ต้องระวัง
โรคฝีดาษลิงเป็นโรคติดต่อที่เกิดจากไวรัส สามารถแพร่กระจายผ่านการสัมผัสใกล้ชิด น้ำลาย หยดฝอย หรือของเหลวจากตุ่ม อาการหลักๆ ได้แก่ ไข้สูง เจ็บคอ ปวดศีรษะ ปวดกล้ามเนื้อ ปวดหลัง ต่อมน้ำเหลืองบวม และที่สำคัญคือตุ่มน้ำใส ตุ่มหนอง หรือตุ่มตกสะเก็ดตามร่างกาย ในกรณีนี้พบที่เท้า ซึ่งอาจรุนแรงหากมีภาวะแทรกซ้อนอย่างเนื้อตาย
เรือนจำพิเศษธนบุรีจึงดำเนินการทันที โดยส่งหน่วยควบคุมการติดเชื้อ แยกผู้ต้องขังกลุ่มเสี่ยงสูง และนำหลักการ “Bubble and Seal” มาใช้ ซึ่งเป็นมาตรการป้องกันการแพร่ระบาดแบบเข้มงวด โดยแบ่งพื้นที่เป็นฟองอากาศแยกกัน ปิดผนึกไม่ให้โรคเคลื่อนย้าย เช่น
- กักตัวผู้ต้องขังรับใหม่ 14 วัน
- ซักประวัติการเดินทางและสัมผัสใกล้ชิด
- เฝ้าสังเกตอาการไข้ ตุ่มผื่น ต่อมบวมอย่างละเอียด
- ควบคุมการเข้าออกของเจ้าหน้าที่และผู้เยี่ยม
ปัจจุบันยังไม่พบผู้ต้องขังรายอื่นที่เกี่ยวข้องกับโรคนี้ กรมราชทัณฑ์ ร่วมกับทัณฑสถานโรงพยาบาลราชทัณฑ์ กระทรวงสาธารณสุข และกรมควบคุมโรค ได้เฝ้าระวังอย่างใกล้ชิด
มาตรการป้องกันฝีดาษลิงในเรือนจำทั่วประเทศ
กรมราชทัณฑ์สั่งกำชับเรือนจำทุกแห่งปฏิบัติตามแนวทางของกรมควบคุมโรค เช่น การวินิจฉัยเบื้องต้น การดูแลรักษา และเฝ้าระวัง หากพบสงสัยต้องประสานโรงพยาบาลท้องถิ่นทันที และรายงานกรมราชทัณฑ์โดยด่วน โชคดีที่เรือนจำอื่นๆ ยังไม่พบเคสเพิ่มเติม
โรคฝีดาษลิงเคยระบาดหนักในหลายประเทศ โดยเฉพาะกลุ่มเสี่ยงที่มีเพศสัมพันธ์ใกล้ชิดหรือสัมผัสสัตว์ป่า ในไทยพบผู้ป่วยไม่กี่ราย แต่ในเรือนจำที่ผู้ต้องขังอยู่ใกล้ชิดกัน การแพร่เชื้ออาจรวดเร็วมาก จึงต้องมีมาตรการเข้ม เช่น สวมหน้ากาก ล้างมือบ่อย สุขอนามัยที่ดี และฉีดวัคซีนหากจำเป็น (ปัจจุบันมีวัคซีนสำหรับกลุ่มเสี่ยง)
นอกจากนี้ กรมยังเน้นการฝึกอบรมเจ้าหน้าที่ให้รู้จักอาการตั้งแต่ระยะแรก เพื่อป้องกันการระบาดใหญ่ ซึ่งในสถานการณ์โควิดที่ผ่านมา เรือนจำไทยเคยเจอปัญหาใหญ่มาแล้ว ทำให้บทเรียนเหล่านี้มีค่ามาก
กรณีกรมราชทัณฑ์ พบ ผู้ต้องขัง เรือนจำพิเศษธนบุรี สงสัยป่วย “ฝีดาษลิง” แสดงให้เห็นถึงระบบเฝ้าระวังที่แข็งแกร่ง หากทุกหน่วยงานร่วมมือกัน เราจะควบคุมโรคได้ไม่ยาก
คุณคิดว่ามาตรการ Bubble and Seal จะช่วยหยุดการแพร่ได้จริงหรือไม่? แสดงความเห็นในคอมเมนต์ด้านล่าง และแชร์บทความนี้เพื่อสร้างความตระหนักรู้เรื่องสุขภาพในเรือนจำกันเถอะ!
ที่มา – กรมราชทัณฑ์ พบ ผู้ต้องขัง เรือนจำพิเศษธนบุรี สงสัยป่วย “ฝีดาษลิง”